خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

سکوت

کاش خالی می شدم از سخن

آندم که مسیح دست های

 

          تو

 

به من جانی دوباره می بخشید

و نگاه خیره ات

                   در من آتش طوری برپا می کرد !...

کاش خالی می شدم از سخن

وقتی که

 

تو

 

می آیی

چه در خواب

چه در بیداری

کاش !

                                     حسن قلندری

   + بـی رُخ ; ۱:٠٠ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۸/۱٩
comment نظرات ()