خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

زمزمه یاد تو

عطر غزلی ناب ز شب بوی تو جاریست

شب بوی تو را دارد و گیسوی تو جاریست

شب هست نسیم و سفر و زلف سیاهت

مشک سحر از نافه آهوی تو جاریست

امشب که پراز زمزمه یاد تو هستم

آشفته سخنهای من از بوی تو جاریست

شیرین و رها چشم تو لالایی ناز است

طعم عسل خواب ز کندوی تو جاریست

در هر دو جهان رود گلوی تو مرا بس

باریکه نوشی که زمینوی تو جاریست

                                               غلامحسین دریانورد

 

   + بـی رُخ ; ٦:٢۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٤/۳۱
comment نظرات ()