خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

پرنده

پرنده در صدای خوشش

رنج و درد و ماتم نیست

پرنده اهل شکوه و

اهل گلایه و غم نیست

وخوش به حال هوایش

وخوش به حال دلش

وخوش به حال پرنده

که مثل آدم نیست...

                          مجتبی کاشانی

   + بـی رُخ ; ٦:۳۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٤/۳۱
comment نظرات ()