خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

سلام

 این روزها

گاهی دلم برای خودم

تنگ می شود

من می مانم و کاغذی سپید

و مدادی که نمی داند

چه بنویسد

یا

بکشد

گاهی که نه،همیشه

دلم تنگ می شود

برای عشق . . .

 

 

 

این دلگویه ها به جهت نشستن در "خشم کانه" لزوما نگاشته

من نیست بلکه انتخاب من است.

اگر خالق دلگویه را شناختم،می نویسم وگرنه جای نام شریفش

خالی است و البته سبز

   + بـی رُخ ; ۱:٥٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٤/۸
comment نظرات ()