خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

بوسه بزن بر بله هایم

لبریز تو بوده است همه فاصله هایم

بگذار بگریم و بگویم گله هایم

هر چند که پرسش به مقامت عددی نیست

اما چه کنم  با تپش مسئله هایم

از کوه نگاهم نفسی سرخ روان است

بعد از گذر سخت ترین زلزله هایم

بگذار که تقسیم کنم با تو همیشه

سرسبزترین قسمت این هلهله هایم

تکثیر شده بر لب تو نه همه شب نه

یک بار بیا بوسه بزن  بر بله هایم

از دور بخوان همهمه ی با  تو شدن را

تا حس نکنم غلغله ی  فاصله هایم

                                               حمزه زارعی

   + بـی رُخ ; ٩:٤٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱٠/۱٦
comment نظرات ()