خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

شاملو

عاشقانه

آن که می گوید دوستت دارم

خنیاگر غمگینی است

که آوازش را از دست داده است

ای کاش عشق را

زبان سخن بود

هزار کاکلی شاد

در چشمان توست

هزار قناری خاموش

در گلوی من

عشق را ای کاش

زبان سخن بود

آن که می گوید دوستت دارم

دل اندوهگین شبی است

که مهتابش را می جوید

ای کاش عشق را

زبان سخن بود

هزار آفتاب خندان در خرام توست

هزار ستاره گریان

در تمنای من

عشق را

ای کاش زبان سخن بود

   + بـی رُخ ; ۱٢:۳٤ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٥/٤
comment نظرات ()