خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

مار گیسوان

اگر چشمم ضعیف و مو ،سپید است

تنم کاهیده و رنگم پریده است

همه تاثیر مار گیسوان هاست

که مفتون را گه بازی گزیده است

محقق و نویسنده بوشهری،آقای عبدالحسین احمدی ریشهری،در کتاب خود "پژوهش

درآثار،افکار و اشعار مفتون بردخونی" می نویسد:

"شگفتی این دو بیتی،بیشتر به خاطر به کار گیری نوعی باور محلی در شعر است،که

شاعر آن را در زبان خود جای داده و گیسوان دراز معشوق را بدان مثل زده

است.

مضمون شعر بسیار زیبا و قابل فهم است.اما سخن بر سر ضعیف شدن

جسم، پریدگی رنگ و سپیدی زود رس موی سر اوست،ومفتون به واقع،همه این

عوارض را ناشی از تاثیر مار زدگی می داند،زیرا در نزد مردم دشتی،عقیده بر این است

که شخص مار گزیده اگر نمیرد،مبتلا به ضعیف شدن چشم و سپید شدن موی سر می

شود و شاعر ،در این جا گیسوان دراز و پیچ در پیچ یار را به سان مار واقعی دانسته

واظهار می دارد که این حالت جسمانی او،ناشی از گزش مار گیسوان دلبر و نشات

گرفته از همان باور مردمی است که او را به چنین روزی انداخته است".

 

اگر چشمم ضعیف و مو ،سپید است

تنم کاهیده و رنگم پریده است

همه تاثیر مار گیسوان هاست

که مفتون را گه بازی گزیده است

   + بـی رُخ ; ٩:۱٢ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٥/٥
comment نظرات ()