خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

وقتی تو نیستی

 

وقتی تو نیستی

شادی کلام نامفهومی است

و «دوستت می­دارم» رازی است

که در میان حنجره ­ام دق می­کند

 

میدانم

نردبان دلتنگی ام

به بام آغوش تو ختم نمی شود

برای ساعتم

 آنقدر لالائی میخوانم...!

تا تو را برای رفتن بیدار نکند...!!!


 نپیچان

این کلمات بیچاره را

فقط بگو دوستم داری یا نه؟

در دنیا فحشهایی وجود دارند

که بار عاطفی شان از صدتا کلام عاشقانه بیشتر است مثل:

دیووونه!

دوستت دارم دیوونه !...

 

انگشتانم را

 فرو می برم

در چشمانم

 این سد

  اگر فرو بریزد

 دنیا را

 آب خواهد برد...

   + بـی رُخ ; ۱٠:۳۸ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/٧/٢٩
comment نظرات ()