خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

هوای تو

 

می و میخانه مست و می‌کشان مست

زمین مست و زمان مست، آسمان مست

 

نسیم از حلقه زلف تو بگذشت

چمن شد مست و باغ و باغبان مست

 

 

 باد که می پیچد در موهایت

هوایت زیر پوستم

شروع می کند به تپیدن ...

   + بـی رُخ ; ۱۱:٠٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۱٢/۳
comment نظرات ()