خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

آرامش

 

و چنان آرامم که کسی فکر نکرد...

زیر خاکستر آرامش من

  چه هیاهویی هست .... 

 

 

بس که خاموش نشستم

سخن از یادم رفت ...

   + بـی رُخ ; ۱٠:٠٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۱٢/٧
comment نظرات ()