خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

بانـوی بی بــدل

 

جـــادوى شهر خاطـــره ! بانـــوى بــی بــــدل !

مــــی بــوســــم ات شبیـــــه غـــزلواره از ازل

هر یازده دقیـــــــقه یــــکی مـــــی نویســـم ات

الـــــــــــهام مــی شوى به دلـم مثل یک غزل

من حالـی ام نـمـی شـود ایـن حـرف پـاره هــا

درگـیر عـطـر و بــــوى تـــو هستــم، بیــا بـغـل

من مال تـــو، تــــو مال خودم، عشق من تویی

با مـــن برقــــص پـــاى همین شــــعر بی بـــدل

شعــــرم شکست می خورد از دورى ات گلــــم

نزدیـــک شــو ... به حرف دلـم – عشـق – لااقل

 

حسیــن ظهــرابـی

   + بـی رُخ ; ۱٢:٢٠ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٢/٤/٢٩
comment نظرات ()