خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

خـــدایــا !

 
خــدایـــــا !
 
 
آغوشت را امشب به من می دهـــی  ؟
 
برایِ گفـتن ، چیـــزی نــدارم
 
اما بــرای ِ شنــیدن ِ حــرف های تـــو ، گـــوش بســـیار  ...
 
مـی شــود من بغـض کنــم
 
تـــو بگــــویی :
 
مگر خـدایت نیست که تو اینگونه بغـض کرده ای  ...
 
می شود من بگویم :

خـدایــــا !
 
تـــو بگــــویی :
 
جــانِ دلـــم  ...
 
می شود بیایـی
 
تـمــنـا می کـنـم ...
 

   + بـی رُخ ; ۱٢:٥۸ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٢/٦/٧
comment نظرات ()