خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

آغاز هـر چیـــز

 

روزی نـــو یا کاری تازه
 
با هـــدیــه ای دلنشین صد چنــدان زیباست

این هـــدیــه گاه کلامی است از ناکجا آباد ذهن یک غــریبـــه

و یا غــــریبــه ایست که گاه تا مـــرز آشنایـــی گامـــــــــ برمـــی دارد
 
تمـامـــــــــی تـــوان کائـناتـــــــــــــ  با تـــوستــــــــــــــ
 
آنگاه که با چشمانـــی نافــذ گامـــــ  برمـــی داری
 
و چــنان می نگــــــــری کــه گــویـــی
 
دنیا در زیر گامهای تــوست

   + بـی رُخ ; ٢:٠٠ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٢/۸/۳
comment نظرات ()