خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

برازجان لرزیـد

 

" برازجـــــان "

 

لرزیـــــــــــــد

 

و دل مـــــن نیــــــــز

 

الهـــــــــــــــــــی !

چون خزان بر شاخ و بـرگ دل مـزن

خلق را مسکیـن و سرگردان مـکن

بر درختــــــی کآشیـان مرغ توست

شاخ مشـــکن ، مرغ را پـران مـکـن

   + بـی رُخ ; ۱٠:٢۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/٩/٧
comment نظرات ()