خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

شب یلدا

شب یلدا

یا شب چله بلند ترین شب سال در نیم کره شمالی است.این شب به زمان بین غروب آفتاب

از30آذر (آخرین روز پاییز) تا طلوع آفتاب در اول دی  (نخستین روز زمستان)

اطلاق میشود.

ایرانیان و بسیاری دیگر از اقوام شب یلدا را جشن میگیرند.این شب در نیم کره شمالی

با انقلاب زمستانی همراه است به همین سبب از آن زمان به بعد طول روز بیشتر

و طول شب کوتاهتر میشود.مراسم شب یلدا  از  ایران به قلمرو رومیان راه یافت.

واِِِژه یلدا به معنای زایش زادروز و تولد است.ایرانیان باستان با این باور که فردای

شب یلدا با دمیدن خورشید روزها بلند تر میشود و تابش نور ایزدی افزونی میابد،

آخر پاییز و اول زمستان را شب مهر یا زایش خورشید میخواندند و برای آن جشنی

بزرگ برپا میکردند از این رو به دهمین ماه سال (دی) گفته میشود.

(دی در آیین زرتشتی به معنی آفریننده است)

یلدا و جشن هایی که در این شب برگزار میگردد یک سنت باستانی است.

در گذشته سفره شب یلدا (میزد) نام داشت و شامل میوه های تر و خشک

میشد و همچنین آجیل ازشایسته های این جشن و سرور بود. در گذشته فردای

شب یلدا را مردم به استراحت می پرداختند و تعطیل همگانی بود.

(صبح صادق ندمد تا شب یلدا نرسد)

   + بـی رُخ ; ٢:۱٤ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٢/٩/٢٩
comment نظرات ()