خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

منتظرتــــــــــــ می مانم

چــای دم کـرده و مـن منـتـظرتـــــــ می مـانم

گـرچه سـردست هـوا داغ ترتــــــــ می مـانـم

کوچه تنگست،هــوا تنگ و دلم تنگ ترستــــــ

سـر هـر کــوچه بگـو رهگـذرتـــــــــ می مـانم

تـــو فقط حـــرف بزن،حـــرف بزن،حـــرف بـزن

شـب یـلداستــــــــ ولی تـا سحرت می مـانم

بنشین و غـزلی تازه بخوان، عیب که نیستـــــ

انـتــظـار غـــزل مـختـصـرتــــــــــ مـی مــانــم

خانه ی دوستـــــــــ کجـا بود نـشانـم بـدهـید؟

کـفتـر چـاهـی بـی بـال وپـرتــــــــ مـی مـانـم

مـی روم بـا تـو بـه یـیلاق وقـشـلاق دلـتـــــــ

دوره گــرد دلـم و،در بـه درتــــــــــ مـی مـانـم

سـالـها بـعـد ،تــــــو با خـاک دلـم زمزمه کن

لحـظه ای،ای گــُل من درنظـرتـــــــ می مانم؟

"گُـل عـزیـزستـــــ غنیمتـــــ شمریـدش صحبت"

چـای دم کـرده وشبــــــ منـتظـرت مـی مـانم

 

فریبا جلالیان

 دلسروده های بانو فریبا جلالیان

 http://www.fanusesoraya.blogfa.com/

   + بـی رُخ ; ۱:٠٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۱٠/٢٩
comment نظرات ()