خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

آغوش

آغوش ...


تنها جای دنیاست


که اهالی اش با سکوت حرف می زنند


دلم را بغل می کنم


و دنیای من با تو آغاز می شود

   + بـی رُخ ; ۱٢:٠۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۳/٦/۱٦
comment نظرات ()