خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

یاد من باشد

 

یاد من باشد فردا حتما

دو رکعت راز ،بگویم با او

و بخواهم از او،که مرا دریابد

 و دل از هرچه سیاهی ست،بشویم فردا

یاد من باشد فردا حتما

صبح بر نور، سلامی بکنم

سینه خالی کنم از کینه این مردم خوب

و سلامی بدهم بر خورشید . . .

 

   + بـی رُخ ; ٧:۳۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٤/۱٢
comment نظرات ()