خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

اشک

پاشیده به چشمان تو اندوه اندوه

انباشته در اشک تو اندوه انبوه

این گونه گریستن به جایی نرسد

نم نم نم نم کجا و اندوه اندوه

   + بـی رُخ ; ٢:٠٦ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٥/۱۸
comment نظرات ()