خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

خوابت نرود خاتون

خوابت نرود خاتون

خوابت نرود!

بیا!

و گره این همه بغض را

از نای نازک ناله هایم

بگشا!

در این شبی که مضمون معطر ماه

فانوس های خیس چشمانم را

روشن تر کرده است

و خیالم را

که بر خاکستر آن همه خاطره

خواب رفته است

بیدار می کند.

                                           تیمور ترنج

   + بـی رُخ ; ۱٢:٠٥ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٥/٢۳
comment نظرات ()