خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

دریایی

چون آبگینه ای پر غبار

رنگ آبی چشمانت را

از یاد برده بودم.

دست در دست خاطره هایم

بر ساحل سکوت و تماشا نشستم

و هر موج پاره ای از مرا

به دریا برد.

                                            تیمور ترنج

   + بـی رُخ ; ٤:٢٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٥/٢٤
comment نظرات ()