خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

یار


  لغزنده چون اثیر


 رخشنده چون شهاب


 رقصنده چون فریب


 گیرنده چون شراب


 پوینده چون امید


 گوینده چون نگاه


 پاینده چون خیال


 سوزنده چون گناه


 فرخنده چون شباب


 دل زنده چون بهار

 

این است آن چه من


 خوانم به نام:


                 یار



                    فرخ تمیمی - دفتر شعرآغوش

 

   + بـی رُخ ; ۱٢:۱۳ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٤/۱٦
comment نظرات ()