خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

قناری گفت

 

 توضیح: شعر"قناری گفت"را شاملو در سال 1373 سرود. به روایت آیدا همسرش،

پنج سال بعد ،زنده یاد هوشنگ گلشیری و همسرش فرزانه طاهری ،با دوستان

اعضای هیات تحریریه ی "کارنامه" ،می روند به دیدار شاملو. وقتی شعر "قناری

گفت"  خوانده می شود، گلشیری مبهوت می ماند. شاملو هم بالای شعر می

نویسد:به هوشنگ گلشیری

 

قناری گفت: - کره ی ما

کره ی قفس ها با میله های زرین و چینه دان چینی.


ماهی سرخ سر سفره ی هفت سین اش به محیطی تعبیر کرد

که هر بهار

متولد می شود.

کرکس گفت:- سیاره ی من

سیاره ی بی همتایی که در آن

مرگ

مائده می آفریند.

کوسه گفت: - زمین

سفره ی برکت خیز اقیانوس ها.

انسان سخنی نگفت


 تنها او بود که جامه به تن داشت

و آستینش از اشک پر بود.



احمد شاملو - دفتر شعر در آستانه

 

 

   + بـی رُخ ; ۱٢:٥٩ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٤/۱٦
comment نظرات ()