خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

دوست

دوست، موجود نازنینی است

که داوودی هایش را برای تو می چیند

پیشکش می کند و اندیشه سودا ندارد،

و غنچه هایی را که از دست می دهد،هیچ نمی بیند.

اما توشه دوستی را قدر می دارد

بهترین های خویش را به تو می دهد،

و هم باز دوباره می کارد  

                                النور لانک

 

   + بـی رُخ ; ٦:٤٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٤/٢٤
comment نظرات ()