خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

دلم مبتلای توست

حس می کنم دوباره دلم مبتلای توست

حس غریبه ای که هوایش هوای توست

حسی شبیه عشق،شبیه پرنده،ابر

حس سماع در ملکوت هوای توست

پشت عبور ثانیه ها محو می شود

احساس یک غریبه که نا آشنای توست

امروز هر چه دغدغه شور و شاعری ست

بگذار عاشقانه بگویم برای توست

دارد دلم قدم به قدم پیش می رود

بین تمام حادثه ها رد پای توست

                                                          الهام فرامرزی نیا

   + بـی رُخ ; ٦:٤٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٦/٢
comment نظرات ()