خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

جان جهان

جان جهان دوش کجا بوده ای

نی غلطم در دل ما بوده ای

آه که من دوش چه سان بوده ام

آه که تو دوش که را بوده ای

رشک برم کاش قبا بودمی

چون که در آغوش قبا بوده ای

زهره ندارم که بگویم تو را

بی من بیچاره کجا بوده ای

آینه ای رنگ تو عکس کسی است

تو ز همه رنگ جدا بوده ای

رنگ رخ خوب تو آخر گواست

در حرم لطف خدا بوده ای

                                                  مولانا

   + بـی رُخ ; ٧:۱٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٦/٢
comment نظرات ()