خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

ستاره شناس

من و دوستم  در سایه معبدی  مردی نابینا را دیدیم

دوستم  گفت:"این داناترین مرد جهان است"

به او نزدیک شدیم و پرسیدم: "شما از کی نابینا شده اید؟"

"از وقتی زاده شدم"

گفتم:"من یک ستاره شناسم"

او گفت: "من نیز"

آنگاه دست روی سینه اش گذاشت و گفت:

"از درون اینجا  همه خورشیدها و ستارگان را رصد می کنم"

 

                                                                                جبران خلیل جبران

 

   + بـی رُخ ; ٢:٠٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٦/٤
comment نظرات ()