خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

بندری

شکوفه های شروه

می بارد

طعم دریا

در چشمان سیاه عابران

به عشق و آتش و مهر

آغشته است

کنار دکه غروب

می ایستم

سمبوسه ای را

به من می بخشی

                                   غلامحسین دریانورد

   + بـی رُخ ; ٥:٥٠ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٦/٦
comment نظرات ()