خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

بانو

بزرگترین درد

بیداری است بانو

ما در خواب به آرزوهایمان می رسیم

در خیابانی از شعر

کوچه ای از آواز

همدیگر را بیدار کردیم

وقتی تمام مردم این شهر

خواب را انتظار می کشید

بانو! بانو! بانو!

بانویی که از صدای قدمهایت

دیر تر می آیی

بگو مردم فردا چتر هایشان را بر دارند

من

می خواهم ببارم

   + بـی رُخ ; ۱٢:٠۳ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٦/٩
comment نظرات ()