خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

دهاتی واره

به جنوبی ها و"دشتی گو"های همیشه عاشق:

 

تنیمن مثل نی ری دس بجنبوش

به نی سنبوی سیل خوت بسنبوش

دلیمن تنگ  مث خونه ی فخیرا

تو با منتیل مرزنگت برنبوش

 

صوینی ور بزه دس بلورت

بوره سی هیمه  سی چالی غرورت

مو وامبم زاپتک تا ام بچینی

تو با دسای مث دسای حورت

 

دلم رفتنم مهی دلخواه واجوت

میون ای همه چه  راه واجوت

توهم چش چش  که مه واجرنی امشو

خدایا  افتو اندن ماه واجوت...

                                                   مجید عابدی

                                 

   + بـی رُخ ; ۱:٢٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٦/۱٢
comment نظرات ()