خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

نم نم باران بوسه هات

لبت شکفت نسیم تو بی قرارم کرد

تنت تپید  شمیمت شکوفه بارم کرد

وزید پیرهنت  هوش را رها کردم

جنون جاذبه ات خارج از مدارم کرد

گرفت نم نم باران بوسه هات مرا

کویر بودم و لبخند تو بهارم کرد

                                     علی هوشمند

   + بـی رُخ ; ۱٠:۱٩ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٦/۱٧
comment نظرات ()