خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

چشم و نگاه

دل من شد ذبیح چشم هایت

زدم دم از مسیح چشم هایت

بیا تا من دخیل چشم خود را

ببندم بر ضریح چشم هایت

 

تو را می خوانم ای از عشق لبریز

دلم از آه و غم لبریز  برخیز

بیا فانوس چشم روشنت را

بر ایوان نگاه من  بیاویز

                              رضا یزدانی

   + بـی رُخ ; ۱٢:٠۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٦/٢٢
comment نظرات ()