خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

تو را پی می گیرم

شب ها

که بوی معطر شب بوها

از شرق روستا طلوع کرد

آوازهای بومی ات را

در نی لبکی چوبی

دمیدی

تا من احساس خویشاوندی عجیبی

با همه شبانان کنم...

با تو به کوه

که می آمدم

به قله که می رسیدی

من در سینه کش دامنه ها

خواب خاطره می دیدم

                           غلامرضا کرمی

   + بـی رُخ ; ٢:٠٠ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٧/۱۱
comment نظرات ()