خِشَم کانه : محله ی قدیمی

بیمار خنده های توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

انتظار

چه خواشه یار دیرت بو ، چه خواشه منتظر موندن

و یاد یار خو رفتن ،‌ و یاد او فویز خوندن

دو چی می گم که عمر آدمی بی او دوتا زهره

اول عشق و دویم در انتظار یار سر بردن

دلی که عشق یاری توش نبسه نیله ،‌خو دل نی

تلمبه ی خین و هرگز هنر نی خین پشکندن

مثه چشمه که عشقش در یه ی ، عاشق بویس بیدن

که کار اولش از شی زمین بی پو س ترکندن

                                                               

                                                                       فرج کمالی

   + بـی رُخ ; ۸:٠٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٦/٩/٢٠
comment نظرات ()